Edwin van Krimpen

Edwin van Krimpen

11 augustus 1970 - 28 april 2017

"Remember me, don't forget my voice"

Informatie uitvaart

LocatieCrematorium Kranenburg
Datum3 mei 2017
Aanvang12.00 uur

Wij nemen graag samen met u afscheid van Edwin op woensdag 3 mei om 12.00 uur in crematorium Kranenburg, Kranenburgweg 9 te Zwolle.

Na afloop is er gelegenheid om ons te condoleren in de koffiekamer van het crematorium.

Edwin heeft aangegeven dat hij een gift ter attentie van de Stichting ALS op prijs zou stellen in plaats van bloemen.
Een collectebus is hiervoor aanwezig.

Laat een condoleance achter

32 Condoleances

  1. Beste Esther, Bjørn en Myrthe,
    Van harte gecondoleerd met het overlijden van Edwin, jullie vader.
    We wensen jullie veel stekte en kracht samen.

    Mathieu, Marjet, Jesse en Kyra de Badts

    Geschreven door Marjet Korf op 4 mei 2017
  2. Gecondoleerd met het overlijden van Edwin.

    Ik kende Edwin als collega van de Belastingdienst. Helaas waren we elkaar uit het oog verloren toen ik een andere baan kreeg. Ik had diep respect voor de manier waarop Edwin met de ziekte ALS omging. Altijd was hij vrolijk, vriendelijk en klaagde nooit. Zo knap! Ik schrok dan ook behoorlijk toen ik las over zijn overlijden.

    Ik wens zijn familie, vrienden en kennissen veel sterkte bij het verwerken van de grote leegte die Edwin achterlaat

    Geschreven door Esther de Jong op 3 mei 2017
  3. Esther, Bjørn en Myrthe,

    Wat een groot verlies! Edwin, 1 van mijn grote neven heeft een oneerlijke maar moedige strijd moeten strijden. Het is niet eerlijk, het leven is niet fair. Waarom nou? Zoveel waarom-vragen gaan door mijn hoofd. Maar ik vind geen antwoorden. Hoop, ik hoop dat je je rust nu hebt kunnen vinden. Ik hoop dat je je moeder, mijn vader, ome Jelle, tante Henny en opa&oma Postma daar boven ergens hebt gevonden. Ik hoop dat je af en toe naar beneden kan kijken, hoe het gaat met Esther, hoe je kinderen verder opgroeien. Hoe het gaat met je Pa en je broers. Maar je had hier, in het nu moeten zijn. Het leven is niet fair!

    Ik herinner mij Edwin als een rustige jongen. Nooit op de voorgrond maar wel altijd aanwezig. Je kon zo heerlijk droog uit de hoek komen. Ik herinner me vooral de verjaardagen in Emmen. Martin, Marco en Edwin waren altijd met elkaar met de treinen aan het spelen of op de computer. Nico en ik wilden graag meedoen maar dat mocht niet altijd. We waren die irritante kleine neefjes die dan gingen klieren. Ook het Rummikubben met/bij Oma Postma was altijd lachen. Wat kon zij vals spelen en als we haar daar op aanspraken was ze altijd onschuldig, in haar ogen e kon zelfs heel boos worden.

    Esther, Bjørn en Myrthe, heel veel sterkte en moed de komende periode. Vind de kracht en steun bij elkaar. Samen sta je sterk!

    Rust zacht Edwin en tot ziens (?).

    Michel, Tamara
    Mano, Gioia en Suze

    Geschreven door Michel Postma op 3 mei 2017
  4. Lieve Esther, Bjørn en Myrthe,

    Zoals jullie weten heeft Edwin bij ons de deur platgelopen, gewoon om Myrthe en Bjørn na een dag werken weer bij ons vandaan te plukken. Hij had altijd volop geduld om op zijn kinderen te wachten die nog even het spel moesten afronden of van het voetbalveld geplukt moest worden (Bjørn). Myrthe vloog hem altijd direct in de armen. De liefde, het geduld en de zorgzaamheid spraken boekdelen.
    Na enkele jaren gastouder te zijn geweest, heb ik jullie kinderen losgelaten, zeker ook met pijn in het hart omdat het altijd zo fijn was geweest en ik ook erg van Myrthe en Bjørn was gaan houden. De levens gingen voort met nog wat speelafspraakjes en spontane ontmoetingen in de wijk. Totdat Pim met het verschrikkelijke nieuws kwam dat Edwin ernstig ziek was. Toen stond het leven stil. Niet te bevatten.

    Vanaf een klein zijlijntje hebben wij jullie gevolgd: steeds meer afscheid van een menswaardig bestaan zo het leek, maar niets was minder waar, want het respect en de zorgzaamheid naar Edwin toe was groots en bewonderenswaardig. Die reikte veel verder dan zijn ziek zijn.

    En nu heeft Edwin het allermooiste uit zijn leven los moeten laten en jullie hem. Wat een moeilijk proces zal dat geweest zijn.

    We hopen dat jullie heel veel kracht zullen vinden in het samen aangaan van deze haast onmogelijke weg, dat jullie harten af en toe op mogen lichten van mooie schitteringen uit de natuur en dat Edwin nog vaak via deze weg en herinneringen tot jullie zal mogen spreken.

    Met veel respect voor jullie,
    Pim, Petra, Jesse, Diede en Mannes.

    Geschreven door Petra Diesveld/ Pim de Groot op 2 mei 2017
  5. Beste Esther, Björn en Myrthe

    Gecondoleerd met het verlies van Edwin, jullie vader.

    Tijdens mijn laatste bezoek zijn de humor, levenskracht en twinkelende ogen van Edwin mij het meest bijgebleven.
    Dit is bijzonder te ervaren als iemand al zo ziek is. Ik heb hier veel respect voor evenals de voelbare liefde tussen Ester en Edwin.

    Geschreven door Jet en Jos op 2 mei 2017
  6. Esther, Bjørn en Myrthe,

    Onze condolences voor het verlies van Edwin door deze ziekte.

    Het is moeilijk goede woorden te vinden, maar ik weet dat Edwin een bijzondere person was, die mijn zus en mijn ouders blij heeft kunnen maken voor vele jaren. Een passie voor treinen, en later, natuurlijk Bjørn en Myrthe ook.

    Rust zacht Edwin. Je wordt gemist, ook vanuit Ecuador.

    Geschreven door Wiebo Westerhof op 2 mei 2017
  7. Esther, Bjorn, Myrthe en familie,

    Gecondoleerd met het verlies van jullie dierbare Edwin. Wat een moedige man en wat heeft hij op een bijzondere manier gestreden tegen zijn ziekte. Edwin was een zeer prettige en goedlachse collega! Een warme persoonlijkheid die altijd klaar stond voor iedereen!
    Ik bewaar mooie herinneringen aan Edwin!
    Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte met het dragen van dit grote verlies.

    Geschreven door Martin Westerhof op 2 mei 2017
  8. Met de komst van Esther en Edwin, zo’n vijftien jaar geleden, hebben we er een paar fijne buren bij gekregen. Met de geboorte van Bjorn en Myrthe is dit alleen maar leuker geworden.
    We kenden Edwin als een rustige en vooral behulpzame buurman met een gulle lach en gevoel voor humor. Altijd attent en zorgzaam voor Esther en heel trots op Bjorn en Myrthe; zo zullen wij ons Edwin herinneren.
    En zoals zij elkaar tijdens de ziekte van Edwin tot steun zijn geweest heeft op ons grote indruk gemaakt. Wij kijken daar met groot respect op terug en zullen dit niet vergeten.

    Geschreven door Juul en Harry Kelly op 2 mei 2017
  9. Esther, Bjorn en Myrthe.

    Edwin was een bevlogen Facilitaire medewerker welke niets te veel was. Hij genoot van zijn werk en zijn collega,s. Was in het bezit van het Facilitaire zintuig. Bovendien was Edwin sociaal, betrokken en meelevend.
    Begonnen als uitzendkracht maar daarna in vaste dienst gekomen bij het CFD wat was Edwin blij en trots dat hij een vaste baan had weten te bemachtigen maar dat was vooral zij eigen verdienste.
    Vele gesprekken gevoerd over de vakanties o.a met de vouwwagen welke bestemmingen er dat jaar bezocht zouden worden.. Ook tijdens zijn ziekte bleef Edwin positief terwijl we allen zagen dat het hem steeds meer moeite koste. Deze vreselijke ziekte kon niet overwonnen worden en de uitslag stond bij voorbaat vast, waardoor Edwin steeds een stukje kwaliteit moest inleveren.

    Een bijzonder moment staat mij bij, tijdens een werkoverleg in de avonduren werd er pizza bezorgt voor alle aanwezigen.
    Iedereen ging enthousiast aan de Pizza maar Edwin niet dat ging niet meer. Ik voelde me opgelaten omdat Edwin niet kon eten en op mijn vraag of hij geen trek had antwoorde hij dat alleen de geur voor hem voldoende was en dat hij daar ook van kon genieten.
    Tijdens de reis naar huis denk je hierover na en ik moet eerlijk bekennen dat ik een brok in mijn keel had en moeite had om mijn tranen te bedwingen. Vervolgens vertel je dit thuis en sta je er nog een keer bij stil wat een afschuwelijke ziekte A.L.S toch is. Ook besef je je nogmaals hoe betrekkelijk alles is en dat je moet genieten van de kleine dingen.
    Ik blijf Edwin herinneren als een fijne collega en ik zal je missen.

    Ik wens de familie veel sterkte.

    Geschreven door Sjouke Otten op 2 mei 2017
  10. Lieve Esther, Bjorn en Myrthe,

    Allereerst gecondoleerd met het verlies van je man en jullie vader. Ik wil jullie langs deze weg heel veel sterkte toe wensen.

    Ik herinner me Edwin als vriendelijk en betrokken bij z’n gezin. Vooral tijdens de vele zwemlessen heb ik hem zo leren kennen. We hebben op die (zaterdag?) ochtenden ook vaak gesproken over onze gezamenlijke hobby … treinen. Waar ik dit niet meer actief deed sprak hij vol passie hierover. Mooi.

    Blijft verbazingwekkend dat Edwin zo ziek werd en jullie van hem afscheid hebben moeten nemen, ik heb groot respect voor de wijze waarop jullie er mee om zijn gegaan en wens jullie veel kracht en sterkte toe.

    Hartelijke groet,

    Peter van Gulik

    Geschreven door Peter van Gulik op 1 mei 2017
  11. Lieve Esther en kids,

    Allereerst gecondoleerd met dit enorme verlies van je man en jullie vader. En uiteraard ook de rest van de familie. Zo oneerlijk, zo’n strijd te moeten leveren door zo’n lieve man. Ook al kon je niet meer praten, lachen bleef je doen. Ook al ging het weer wat minder nog bleef je lach. Gewoon een goudeerlijke collega die mij op weg hielp door er gewoon te zijn. Trots op zijn kinderen en zijn vrouw, Hij deed zijn werk met veel plezier en was daardoor een zeer gewaardeerde collega voor iedereen.
    Ik wens jullie allen heel veel sterkte met dit enorme verlies.

    Lieve Edwin, Rust Zacht.

    Geschreven door Gerard Leffers op 1 mei 2017
  12. Beste Familie

    Cocondoleerd met het verlies van Edwin
    ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe om dit zeer moeilijke verlies te dragen

    Geschreven door Marie-José Gerner op 1 mei 2017
  13. Een vriendelijk vrolijke collega heeft de kracht gehad om te vechten tegen de ziekte A.L.S.
    Een onwaarschijnlijke zware strijd die aangeeft hoe sterk Edwin is geweest.

    Via deze weg willen wij als team Esther, Bjorn, Myrthe en familie heel veel sterkte toe wensen met het verlies van Edwin.

    Gecondoleerd

    Geschreven door Team B/CFD Almelo. op 1 mei 2017
  14. Beste Esther,Bjorn en Myrthe,

    wat een groot verdriet en verlies!!
    Heel veel sterkte en kracht toegewenst.

    Geschreven door Simone Sanders op 1 mei 2017
  15. Esther, Bjorn en Myrthe,

    Gecondoleerd met het verlies van Edwin. Wat een bijzondere tijd hebben jullie achter de rug en wat hebben jullie dat goed gedaan. Naast het vechten zo veel warmte en liefde. Ik ben blij dat ik jullie heb mogen leren kennen en ik ga Edwin nog meer missen dan ik al deed.

    Veel strekte samen.

    Rust zacht Edwin.

    Geschreven door René Klomp op 1 mei 2017
  16. Beste Esther, Bjorn en Myrthe,

    Veel respect heb ik voor jullie, hoe jullie omgingen met deze oneerlijke strijd.
    Ik ben blij dat ik Edwin heb mogen leren kennen en ik ga m zeker missen.

    Veel sterkte, kracht en liefde gewenst.

    Rust zacht Edwin.

    Geschreven door Wilfred Sanders op 1 mei 2017
  17. Te vroeg, te snel, te jong.

    Gecondoleerd met jullie immense verlies en heel veel sterkte toegewenst.

    Linda, Max, Rutger, Simon en Siebe Hoekstra

    Geschreven door Siebe Hoekstra op 1 mei 2017
  18. Lieve Esther en familie. Ook ik wil graag een herinnering van Edwin met jullie delen. Edwin was denk ik een jaar of 6 en samen met zijn ouders en broer was hij bij Oma en Opa Postma gelogeerd in Rheden. De twee jongens verveelde zich. Wie van de twee op het idee kwam weet ik niet meer. Edwin en Martin besloten op de vensterbank te gaan staan er stond daar ook een fruitschaal met vooral sinaasappels. Het laat zich raden, binnen de kortste tijd vlogen de sinaasappels door de kamer, wat een pret, ze schaterde het uit. Het was van korte duur. Oma was heel erg boos . De mannetjes kregen straf, Henk en ik zijn maar naar buiten gegaan, want de lach konden we niet inhouden. Deze herinnering kwam snel bij mij op. Nu ben je niet meer bij ons, maar je blijft voir altijd in mijn hart. Rust zacht lieve Edwin. Tante Willy

    Geschreven door Willy Postma-Lovink op 1 mei 2017
  19. Gecondoleerd met het verlies van jullie man/vader. Heel veel sterkte toegewenst!

    We leven met jullie mee in deze moeilijke periode.

    Lieve groet,

    Alinda en Hillina (GE-secretaresses)

    Geschreven door Alinda op 1 mei 2017
  20. Esther, Bjorn en Myrthe
    Gecondoleerd met dit grote verlies!

    Ik ken Edwin al mijn hele leven, de oudste neef uit Emmen. Ik herinner me de bezoekjes aan Emmen nog goed. Edwin als stille rustige jongen die het goed kon vinden met mijn oudste broer Marco. Druk met zijn treinen. Terwijl mijn broers zich prima vermaakten met de broers van Krimpen, herinner ik me dat ik (als enig meisje) vaak met de hond aan de wandel ging in Emmen. Ook bezoekjes van de familie aan oma Postma in Rheden herinner ik me nog. Volgens mij gingen we dan s’ zomers weleens met elkaar naar het openluchtzwembad. Mooie tijden!
    De laatste jaren zagen we elkaar steeds minder, vooral op feestjes en nog een keer bij mijn moeder. De laatste keer dat ik Edwin zag was hij al ziek en ging het praten erg moeilijk. We hebben toen nog een poosje samen gepraat, vooral over de kinderen. Vol trots sprak hij over ze.
    Van afstand hebben we erg meegeleefd met jullie. Via mijn moeder en Martin bleven we op de hoogte van hoe het ging bij jullie. Elke keer maakte de verhalen veel indruk op ons. Onze dochter Sylke heeft zelfs voor biologie nog een werkstuk gemaakt over ALS omdat ze er meer over wou weten.
    Wat oneerlijk en verdrietig dat Edwin zo jong zo ziek werd en afscheid heeft moeten nemen van alles wat hem lief was. We hebben enorm veel bewondering voor de manier waarop jullie Edwin hebben geholpen en verzorgd!
    We wensen jullie heel veel sterkte.

    Geschreven door Maaike, Gerben, Keimpe, Sylke en Jelte Kolkman op 1 mei 2017
  21. Esther, Björn, Mirthe

    Wij blijven maar zoeken naar woorden,
    want wij weten niet hoe het is.
    Maar wij willen jullie laten weten,
    dat we aan jullie denken
    en jullie heel veel kracht toe wensen
    bij de verweking
    en het vreselijk grote gemis

    Geschreven door Patric, Matina, Bryant en Kensye Binnekamp op 30 april 2017
  22. ALS… Als…wij konden toveren..
    Mijn eerste ontmoeting met Edwin zal ik nooit vergeten. De eerste tekenen van de vreselijke ziekte ALS hadden zich geopenbaard maar de diagnose was nog niet gesteld. Herkenbaar pijnlijk. De klik met Edwin was er meteen. Ondanks dat de ontmoetingen en de tijd dat we direct contact hadden een kort tijdsbestek omvatten, hebben de momenten, gesprekken en contact, later via kaartjes en mail een diepe indruk bij mij achter gelaten. Naast werk was de trein onze verbinding. De droom, om als machinist te werken, zat in Edwin zijn hart, het was zijn passie! De blijdschap dat de wens, om nog eens die bijzondere treinreis te ondernemen met Esther, Bjørn en Myrthe mogelijk werd, was een prachtig, ontroerend mooi moment. Ondanks Edwin zijn ziekte had hij altijd interesse voor de ander, een optimist met een innemende lach. Edwin kon ontzettend genieten van de kleine dingen. Herinneringen zijn gemaakt waarvan de afdruk, in onze gedachten, nooit worden vergeten. Ik zal Edwin nooit vergeten. Een lieve, zachtaardige, zorgzame en supertrotse echtgenoot van Esther en papa van Bjørn en Myrthe en een collega waar ik een diepe buiging voor maak. Edwin bedankt! Esther, Bjørn, Myrthe en alle familie, ik wens jullie heel veel kracht om het verlies van jullie Edwin te kunnen dragen.
    Warme groet,
    Sandra Schaufeli- Liebrand

    Geschreven door Sandra Schaufeli- Liebrand op 30 april 2017
  23. Lieve Esther, Bjørn en Myrthe.

    Bijna 19 jaar hebben we Edwin mogen kennen. Vanaf het begin voelde het heel goed. We hebben een geweldige schoonzoon gehad.
    Hij kwam terecht in een familie van regelneven. Daarbinnen deed hij gewoon zijn ding. Hij bleef zichzelf. Altijd bereid om te helpen. Beslist niet op de voorgrond Heel wat elektrisch is door hem aangebracht in onze kantoren en de woning.. We hebben het geluk gezien in jullie relatie en ook toen de kinderen kwamen. Zijn kinderen waren heel belangrijk! We hebben samen de schoonheid van Noorwegen mogen zien. Wat hebben we samen kunnen genieten van dat land. Ook de wintersport… Heel veel hebben we samen gedaan. Heel veel met hem kunnen praten. Het genieten van het moment heeft hij Henk geleerd. Dat is een groot geschenk geweest.
    Diep respect hebben we voor de wijze waarop jullie de mantelzorg hebben gedaan. Het was echt niet eenvoudig, maar je hebt het geweldig gedaan Es. De kinderen namen langzamerhand ook een stukje zorg voor hun rekening. Ook dat is heel bijzonder.
    Kortom een heel gewone man, maar heel bijzonder= onze Edwin

    Geschreven door Geke en Henk op 30 april 2017
  24. Lieve Esther, Björn, Mirthe,

    Op vrijdag 28 april hebben wij met een aantal collega’s bij Villa Hofvliet een borrel gedronken en hebben een toost uitgebracht op Edwin, wat een mooi gebaar was dat.

    Ik wil de hele familie sterkte wensen met het verlies van Edwin, hij was geweldig, wat een lieve collega.

    Ik ga je zeker missen

    Geschreven door Jolanda Zuidberg op 30 april 2017
  25. ” It’s hard to lose somebody you love,
    you can spend a lot of time searching for reasons or answers,
    but you can’t find what’s not there”

    Een ongelijke strijd moedig gestreden!

    Esther, Björn en Myrthe, heel veel sterke de komende tijd.

    Geschreven door Caroline Bandel op 30 april 2017
  26. Lieve familie,

    Gecondoleerd met het overlijden van Edwin.

    Wij ontmoetten Edwin bij Henk en Geke en hebben hem leren kennen als een opgewekt, vriendelijk en behulpzaam mens.
    Zo zullen wij hem blijven herinneren.

    Sterkte gewenst in de komende tijd.

    .

    Geschreven door Fenny en Rein Huisman op 30 april 2017
  27. Lieve familie
    Van harte gecondoleerd met het verlies van Edwin.
    Wat een strijd heeft hij geleden. Ik heb Edwin leren kennis als een collega die vol trots sprak over zijn vrouw en kinderen en vooral genoot van zijn kinderen.
    Wat mij altijd zal bijblijven van Edwin is zijn doorzettingsvermogen, zijn vriendelijkheid en zijn lach, ook toen zijn gezondheid hard achteruit ging.
    Ik wens jullie heel veel sterkte met het verlies van Edwin.
    Ria Reints, B/CFD

    Geschreven door Ria Reints op 30 april 2017
  28. Lieve Esther, Bjorn en Myrthe,

    Gecondoleerd met het overlijden van jullie lieve en vriendelijke man en vader. Wat een oneerlijke strijd heeft Edwin gestreden! Maar wat een doorzettingsvermogen en moed heeft hij getoond. Dat bewonder ik enorm.
    Wat mij vooral bij blijft is zijn lach! Juist toen hij ziek was kon hij met zijn gezicht en zijn lach in het bijzonder zoveel duidelijk maken. Hij heette vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen welkom, zei hun ouders goedendag en je zag de geluksmomentjes op zijn glimlachende gezicht als hij tevreden was.
    Ik wens jullie en jullie familie en vrienden heel veel sterkte met het dragen en verwerken van het enorme verlies en gemis van Edwin. Hopelijk dragen jullie veel mooie herinneringen met jullie mee en hebben jullie veel steun aan elkaar.

    Liefs, Iris van Gulik

    Geschreven door Iris van Gulik op 29 april 2017
  29. Lieve Esther, Bjorn en Myrthe,

    Wat moeilijk te bevatten, dat jullie nu zo definitief afscheid hebben genomen van Edwin.
    Ik hoop dat alle mooie herinneringen en foto’s jullie troost zullen bieden.
    Helaas heb ik Edwin’s stem niet leren kennen, maar wel zijn lach, die zal ik me blijven herinneren. En dat het leven mooi is, als je je passies volgt, zoals hij deed.

    Geschreven door Annemarie Verduijn op 29 april 2017
  30. De afgelopen jaren heb ik Edwin leren kennen als een collega die met veel voldoening en plezier zijn werk verrichte. Edwin kon eindeloos praten over zijn passie treinen en wat hebben we regelmatig gelachen om onze uiteenlopende vakanties. Edwin met zijn gezin op een kleine gezellige camping en ik met mijn gezin (man en 2 tiener zonen) op een mega camping incl. de megadiscotheek. Je werk loslaten was voor jouw dan ook een grote stap tijdens je strijd tegen ALS. Je hebt helaas je strijd moeten opgeven maar ik hoop dat je je rust hebt gevonden topper. Ester,kinderen en verdere familie hierbij wens ik jullie heel veel kracht en sterkte toe om dit grote verlies te verwerken. Rust zacht Edwin.

    Geschreven door José Veldman op 29 april 2017
  31. Wat een mooie foto van Edwin. Precies zoals Edwin was, altijd die lach van hem. Zoveel respect en bewondering zoals hij met zijn ziekte omgegaan is. Respect voor zijn gezin en familie, knap zoals jullie dit gedragen hebben. Het is een tijdje geleden dat ik Edwin voor het laatst op het werk zag. Ondanks zijn ziekte bleef hij zo positief. Ik wens Esther, Bjørn en Myrthe en familie heel veel sterkte met het verlies van Edwin.

    Rust zacht Edwin. Je was een bijzonder mens.

    Geschreven door Brigitte Pruim op 29 april 2017
  32. Beste Familie,
    Gecondoleerd met het overlijden van Edwin.
    Wij herinneren hem als een betrokken en lieve vader op de werkschuit.
    We wensen jullie heel veel sterkte.

    Geschreven door Jella Werther op 29 april 2017